Οδός Μακρυγιάννη, Κοζάνη: Όταν το σκοτάδι γίνεται ζήτημα ασφάλειας

Υπάρχουν προβλήματα που δεν κάνουν θόρυβο, μέχρι να συμβεί το απρόοπτο. Ένα από αυτά φαίνεται πως αντιμετωπίζουν καθημερινά οι κάτοικοι της οδού Μακρυγιάννη στην Κοζάνη, όπου η ελλιπής νυχτερινή φωταγώγηση προκαλεί έντονο προβληματισμό και εύλογες ανησυχίες.

Μετά τη δύση του ηλίου, μεγάλο τμήμα του δρόμου παραμένει ανεπαρκώς φωτισμένο, με αποτέλεσμα η ορατότητα να είναι περιορισμένη τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους πεζούς. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν στον δρόμο κινούνται παιδιά και έφηβοι, τα οποία πολλές φορές είναι δύσκολο να γίνουν έγκαιρα αντιληπτά από τα διερχόμενα οχήματα.

Οι κάτοικοι επισημαίνουν ότι η έλλειψη επαρκούς φωτισμού δεν αποτελεί απλώς μια ενόχληση της καθημερινότητας, αλλά ένα θέμα που σχετίζεται άμεσα με την πρόληψη ατυχημάτων και την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Η ασφαλής μετακίνηση των πολιτών, ιδιαίτερα κατά τις βραδινές ώρες, δεν θα πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια, αλλά αυτονόητη υποχρέωση κάθε σύγχρονης πόλης.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: πρέπει να περιμένουμε να συμβεί κάποιο ατύχημα για να δοθεί λύση; Η ενίσχυση του δημοτικού φωτισμού σε έναν κατοικημένο δρόμο δεν απαιτεί πολύπλοκες παρεμβάσεις, αλλά πολιτική βούληση, άμεση καταγραφή του προβλήματος και γρήγορη ανταπόκριση από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Η οδός Μακρυγιάννη αξίζει να γίνει ένας δρόμος ασφαλής για όλους. Για τους κατοίκους, για τους πεζούς, για τους οδηγούς και, πάνω απ’ όλα, για τα παιδιά που έχουν δικαίωμα να κινούνται χωρίς να κινδυνεύουν επειδή… δεν φαίνονται μέσα στο σκοτάδι.

Η ασφάλεια δεν μπορεί να περιμένει. Και ο φωτισμός στους δρόμους δεν είναι αισθητική επιλογή· είναι ζήτημα ζωής.

Στυλιανή Δερμιτζάκη