Σχολεία χωρίς δίχτυ ασφαλείας για παιδιά με σοβαρές παθήσεις

Το σχολείο δεν είναι μόνο αίθουσες, μαθήματα και διαλείμματα. Για ορισμένους μαθητές, ιδιαίτερα για παιδιά με σοβαρές και χρόνιες παθήσεις, είναι ένας χώρος όπου η παρουσία ενός σχολικού νοσηλευτή μπορεί να αποτελεί βασική προϋπόθεση για να συμμετέχουν με ασφάλεια στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία.

Το θέμα επανέρχεται στην επικαιρότητα και στην Κοζάνη, καθώς η Ένωση Γονέων έχει ζητήσει την κάλυψη σχολικού νοσηλευτή στο 11ο Δημοτικό Σχολείο, όπου φοιτά μαθητής με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Σύμφωνα με την Ένωση, οι ανάγκες δύο συστεγαζόμενων σχολικών μονάδων καλούνται να καλυφθούν από έναν νοσηλευτή.

Η συγκεκριμένη περίπτωση δεν σημαίνει ότι το ίδιο πρόβλημα υπάρχει σε όλα τα σχολεία της περιοχής. Αναδεικνύει όμως ένα ευρύτερο ζήτημα: πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι ένα παιδί με αυξημένες ανάγκες υγείας δεν θα βρίσκεται χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη την ώρα του μαθήματος, στο διάλειμμα, σε μια εκδρομή ή σε μια σχολική δραστηριότητα.

Η νοσηλευτική υποστήριξη δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια περιστασιακή παροχή που καλύπτεται όπου και όταν περισσεύει προσωπικό. Οι ανάγκες κάθε παιδιού είναι διαφορετικές και η παρουσία εξειδικευμένου ανθρώπου στο σχολείο πρέπει να συνδέεται με την πραγματική ανάγκη και τις ιατρικές οδηγίες.

Το ζητούμενο, τελικά, είναι απλό: κανένα παιδί να μη χρειάζεται να στερείται τη σχολική του ζωή επειδή το σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει την αναγκαία υποστήριξη.