Όταν η επιμονή δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις
Η στάση του Δημάρχου Κυριάκου Ταταρίδη γύρω από την απόφαση 42/2026 του Δημοτικού Συμβουλίου Γρεβενών δεν αφήνει πλέον περιθώρια παρερμηνειών — αφήνει όμως πολλά ερωτήματα.
Το Δημοτικό Συμβούλιο, με σαφή και ομόφωνη τοποθέτηση, απέρριψε την εγκατάσταση BESS στο Καλαμίτσι, επικαλούμενο σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια, το περιβάλλον και την υγεία των πολιτών.
Και όμως, ακολούθησε μια επίμονη προσπάθεια «ερμηνείας» της απόφασης, με στόχο να αναδειχθεί περισσότερο το σκέλος της αποδοχής των επενδύσεων υπό άλλες προϋποθέσεις.
Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για διαφορετική πολιτική προσέγγιση.
Όμως, τα δεδομένα δημιουργούν ένα πιο σύνθετο τοπίο.
Αν πράγματι η δημοτική αρχή δεν διαθέτει πλέον σταθερή πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, τότε η επιμονή αυτή αποκτά άλλη βαρύτητα.
Γιατί όταν μια διοίκηση δεν ελέγχει απόλυτα το συλλογικό όργανο, η ανάγκη διαμόρφωσης του δημόσιου αφηγήματος γίνεται εντονότερη.
Και τότε προκύπτει το εύλογο ερώτημα:
Σε ποιον απευθύνεται τελικά αυτή η επιμονή;
Στους πολίτες, που εξέφρασαν ανησυχία και αντίδραση;
Στους επενδυτές, που αναζητούν σαφή μηνύματα;
Ή σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πιέσεων και ισορροπιών, που δεν αποτυπώνεται ευθέως στις αποφάσεις;
Η πραγματικότητα είναι ότι, όσο περισσότερο επιχειρείται η «διόρθωση» μιας απόφασης, τόσο περισσότερο ενισχύεται η αίσθηση ότι κάτι μένει ανείπωτο.
Και σε αυτές τις περιπτώσεις, οι πολίτες δεν χρειάζονται υπαινιγμούς.
Αρκεί η απλή διαπίστωση:
Όταν μια απόφαση είναι καθαρή, δεν χρειάζεται ερμηνείες.
Όταν όμως συνοδεύεται από επιμονή και επανατοποθετήσεις, τότε — αναπόφευκτα — γεννιούνται σκέψεις.
Και ο καθένας μπορεί να τις κάνει.
Ε.Τσακνάκης





