Όταν η ελληνική γλώσσα γίνεται γέφυρα με τον κόσμο

Σε μια εποχή που η συζήτηση για τα πανεπιστήμια περιορίζεται συχνά σε ζητήματα χρηματοδότησης, υποδομών ή κατατάξεων, υπάρχουν πρωτοβουλίες που υπενθυμίζουν έναν εξίσου σημαντικό ρόλο της ανώτατης εκπαίδευσης: να λειτουργεί ως πρεσβευτής της χώρας, του πολιτισμού και της γλώσσας της.

Το Θερινό Σχολείο Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας αποτελεί μια τέτοια περίπτωση. Νέοι της ομογένειας από την Αυστραλία, τη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη δεν ταξίδεψαν στην περιοχή μόνο για να παρακολουθήσουν μαθήματα ελληνικών. Ήρθαν για να γνωρίσουν έναν τόπο, να περπατήσουν στην ιστορία του, να συνομιλήσουν με τους ανθρώπους του και να βιώσουν στην πράξη όσα δύσκολα μεταφέρονται μέσα από ένα βιβλίο ή μια διαδικτυακή σύνδεση.

Για τη Δυτική Μακεδονία, μια περιφέρεια που αναζητά διαρκώς τρόπους να ενισχύσει την εξωστρέφειά της, τέτοιες δράσεις έχουν ιδιαίτερη αξία. Δεν φέρνουν μόνο επισκέπτες για λίγες ημέρες· δημιουργούν δεσμούς που μπορούν να διαρκέσουν μια ζωή. Κάθε νέος που επιστρέφει στη χώρα του έχοντας γνωρίσει την περιοχή γίνεται, με τον τρόπο του, ένας άτυπος πρεσβευτής της.

Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας. Είναι φορέας ιστορίας, πολιτισμού και συλλογικής μνήμης. Για τα παιδιά και τα εγγόνια των Ελλήνων της διασποράς αποτελεί συχνά τον πιο ουσιαστικό κρίκο με την καταγωγή τους. Όταν αυτή η επαφή συνδυάζεται με εμπειρίες, εικόνες και ανθρώπινες σχέσεις, αποκτά πολύ μεγαλύτερη δύναμη από οποιοδήποτε θεωρητικό μάθημα.

Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας δείχνει ότι η εξωστρέφεια δεν μετριέται μόνο με διεθνείς συνεργασίες και ερευνητικά προγράμματα. Μετριέται και με την ικανότητα να ανοίγει τις πόρτες του στον κόσμο, να καλλιεργεί σχέσεις με την ομογένεια και να αναδεικνύει τη Δυτική Μακεδονία ως τόπο γνώσης, πολιτισμού και φιλοξενίας.

Σε μια περιοχή που επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει την αναπτυξιακή της ταυτότητα, τέτοιες πρωτοβουλίες δεν αποτελούν απλώς μια ακαδημαϊκή δράση. Αποτελούν μια ήπια αλλά ουσιαστική επένδυση στο μέλλον, γιατί χτίζουν σχέσεις, ενισχύουν την εικόνα της περιοχής στο εξωτερικό και υπενθυμίζουν ότι η καλύτερη μορφή εξωστρέφειας είναι αυτή που βασίζεται στον πολιτισμό, τη γνώση και τους ανθρώπους.

Αγγελική Βερόγκου