Συνδικάτο Οικοδόμων: Γενική Συνέλευση Κυριακή 15 Νοέμβρη, 11πμ, Εργατικό Κέντρο Κοζάνης
Απαιτούμε:
Συνάδελφοι οικοδόμοι και εργαζόμενοι στον Κατασκευαστικό κλάδο,
Βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με προβλήματα που συνεχώς οξύνονται. Η μεγάλη ακρίβεια στα καύσιμα, το πετρέλαιο, τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, το τεράστιο κόστος στέγασης, δεν αφήνουν περιθώρια για το τι μας περιμένει στο μέλλον. Η γενίκευση των πολεμικών μετώπων και συγκρούσεων, η άμεση εμπλοκή της χώρας μας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ οδηγεί το λαό μπροστά σε νέα δεινά και δυσκολίες.
Όλα όσα αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητα μας, έχουν έναν κοινό παρονομαστή, την επιδίωξη να εδραιωθούν και να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη των λίγων, να κατακτηθούν νέα πεδία κερδοφορίας με κάθε τρόπο και κάθε κόστος εις βάρος της ζωής και των αναγκών των εργαζομένων. Είτε στην ανάπτυξη, είτε στην κρίση, είτε σε περιόδους «ειρήνης», είτε σε περιόδους που ο πόλεμος βρίσκεται σε πρώτο πλάνο, οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που πληρώνουν τα σπασμένα και μετράνε απώλειες.
Η άσχημη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στους χώρους δουλειάς, δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής χρονικής συγκυρίας. Είναι συνέπεια της αντεργατικής πολιτικής που υλοποιείται, εδώ και δεκαετίες, από όλες τις κυβερνήσεις και στηρίζεται από όλα τα κόμματα του συστήματος, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Για εμάς, που με τα χέρια μας χτίζουμε ολόκληρες πολιτείες και υποδομές, όλες οι κυβερνήσεις αρνούνται να ικανοποιήσουν τα αιτήματά μας γιατί λένε ότι δεν υπάρχουν λεφτά, αλλά για το ΝΑΤΟ εκταμιεύουνε κάθε χρόνο 7,5 δις ευρώ.
Ο δύσκολος χειμώνας μπροστά, το τεράστιο κόστος για να κρατήσουμε τα σπίτια μας ζεστά είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει τα πάντα με γνώμονα το κέρδος. Οι μεγάλες αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης, στην τιμή της τηλεθέρμανσης τσακίζουν το μηνιαίο εισόδημα μας. Μας έχουν καταντήσει να επιλέξουμε αν θα ζεσταθούμε ή αν θα πάμε για δουλειά.
Τα μεροκάματα για τους οικοδόμους παραμένουν σε πολλές περιπτώσεις τραγικά χαμηλά και αυτό γιατί η κυβέρνηση αρνείται να καθιέρωση την Συλλογική Σύμβαση της Ομοσπονδίας Οικοδόμων ως γενικώς υποχρεωτικής για όλους τους εργοδότες. Πολλοί εργατοτεχνίτες σε εργοτάξια αμείβονται με τα κατώτερα εξευτελιστικά μεροκάματα, αυτά που καθορίζει η κυβέρνηση με γνώμονα τις δυνατότητες και τις ανάγκες της αγοράς!
Τα εργατικά ατυχήματα έχουν γίνει καθημερινότητα λόγο της εντατικοποίησης της εργασίας, οι μεγαλοεργοδότες αξιοποιούν την αντεργατική νομοθεσία για 9ωρη και 10ωρη δουλειά, που μας εξοντώνει, και σε συνδυασμό με την έλλειψη μέτρων ασφάλειας και υγείας έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου!
Από τη βαριά φορολογία των λαϊκών στρωμάτων προέκυψαν τα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης, του ΕΣΠΑ και των μεγάλων δημοσίων έργων, και έχουν εξασφαλίσει την υψηλή κερδοφορία των ομίλων (όπως η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ο Όμιλος AKTOR, η Άβαξ, η Metlen κ.ά.).
Τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα που ετοιμάζουν στην περιοχή, Data center, έργα αντλησιοταμίευσης, μεγάλα φωτοβολταϊκά κ.α γίνονται για τα δικά τους συμφέροντα, για να μεγεθύνουνε τα κέρδη τους πατώντας πάνω στα δικά μας τσακισμένα εργατικά δικαιώματα.
Δεν μας αποδίδουν τα υπέρ αγνώστων, τα δικά μας ένσημα, γιατί έτσι θα καταφέρουν να βγουν στη σύνταξη όσοι βασανίζονται να συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις των ενσήμων και αυτό θα τους κοστίσει, γι’ αυτό μας αφήνουν χωρίς σύνταξη. Μας υποχρεώνουν να δουλεύουμε ατέλειωτα ωράρια για να τα βγάλουμε πέρα με την ακρίβεια. Μας θέλουν φτηνούς εργάτες, να είμαστε στη δούλεψη τους από το πρωί ως το βράδυ, όλες τις μέρες, χωρίς εξαίρεση.
Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, ούτε τις ίδιες ανάγκες με τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους μεγαλοεργολάβους και με όσους τους υπηρετούν.
Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσουν αυτοί. Πρέπει κράτος και μεγαλοεργοδοσία να πληρώσουν.
Εμείς θέλουμε μεροκάματο που να καλύπτει τις ανάγκες μας. Να έχουμε συνθήκες ασφάλειας στο χώρο δουλειάς για να μην κινδυνεύουμε να σακατευτούμε ή να σκοτωθούμε. Θέλουμε να δουλεύουμε 7ωρο-5ημερο-35ωρο και όχι ήλιο με ήλιο. Θέλουμε υγεία- πρόνοια, νοσοκομεία και γιατρούς. Θέλουμε σχολεία και πανεπιστήμια χωρίς οικονομικούς φραγμούς για να μορφώνουμε τα παιδιά μας. Θέλουμε να μπορούμε να βγούμε στη σύνταξη μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς κι όχι να ψάχνουμε τα ένσημα που λείπουν και να ανεβαίνουμε στη σκαλωσιά σε μεγάλη ηλικία.
Η μόνη μας ελπίδα είναι ο αγώνας απέναντι σε όλα αυτά που συνθλίβουν τη ζωή μας.
Ότι κατακτήσουμε θα το επιβάλλουμε με τον αγώνα μας. Κανείς δεν θα μας χαρίσει τίποτα.
Καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Δώστε λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία.
Οι διεκδικήσεις μας συνδέονται με το σύνολο της κατάστασης η οποία επιδεινώνεται. Ο πόλεμος, η εμπλοκή της χώρας, επιταχύνουν τις αρνητικές εξελίξεις για τη ζωή μας. Τροφοδοτούν νέους μεγάλους κινδύνους που θα βρεθούν μπροστά μας.
Ο πόλεμος είναι επιλογή των μεγάλων αρπακτικών, των κυβερνήσεων και των δυνάμεων του συστήματος της εκμετάλλευσης. Δεν γίνονται για τα συμφέροντα και την ευημερία των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Γίνονται για τα πετρέλαια, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, τον έλεγχο περιοχών και δρόμων μεταφοράς.
Η Απεργία των ναυτεργατών και λιμενεργατών σε 113 λιμάνια, σε 21 χώρες, σε πέντε ηπείρους, ήταν συγκλονιστική! Η εργατική τάξη έστειλε ένα μήνυμα που ακούστηκε δυνατά από άκρη σε άκρη του πλανήτη: Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο!
Αυτή είναι η εικόνα που γεννά ελπίδα στους λαούς και ανησυχία στους εκμεταλλευτές τους: οι εργάτες ενωμένοι, οργανωμένοι και αποφασισμένοι εκεί όπου παράγονται τα κέρδη και διακινούνται τα πολεμικά φορτία των ιμπεριαλιστών!
Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να συνενωθούν όλες οι δυνάμεις μας, όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου.
Για να βρεθούμε εμείς, οι εργαζόμενοι, σε καλύτερες συνθήκες, χρειάζεται να οργανωθεί η Πανελλαδική Πανεργατική μας απάντηση και να κλιμακωθεί ο αγώνας μας για όλα τα ζητήματα, βάζοντας στο επίκεντρο τις ζωές μας και όχι τα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων.
Με αισιοδοξία, εμπιστοσύνη στη δύναμη του αγώνα, με παρακαταθήκη την επιτυχημένη απεργία του κλάδου μας τον Ιούνιο, το τεράστιο Πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβρη, είμαστε βέβαιοι ότι θα πετύχουμε πολλά και θα υπερασπιστούμε το σήμερα και τα αύριο των οικογενειών μας.
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
