Η Δυτική Μακεδονία ζητά σύγχρονες συγκοινωνίες

Οι συγκοινωνίες είναι από εκείνα τα ζητήματα που συνήθως θυμόμαστε όταν παρουσιάζεται κάποιο πρόβλημα. Όταν ένα δρομολόγιο μειώνεται, όταν ένας κάτοικος ενός χωριού δυσκολεύεται να φτάσει στην πόλη, όταν ένας επαγγελματίας αδυνατεί να ανταποκριθεί στο αυξημένο κόστος λειτουργίας. Κι όμως, για μια περιοχή όπως η Δυτική Μακεδονία, οι μεταφορές δεν είναι μια ακόμη υποδομή. Είναι βασική προϋπόθεση για να μπορεί να λειτουργεί η ίδια η κοινωνία.

Η πρόσφατη παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Μεταφορών στην Κοζάνη έφερε ξανά στην επιφάνεια ένα ζήτημα που παραμένει ανοιχτό: ποιο θα είναι το μοντέλο των συγκοινωνιών στην περιοχή τα επόμενα χρόνια και κατά πόσο αυτό θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων.

Στις συναντήσεις με ανθρώπους των ΚΤΕΛ, των ταξί, των σχολών οδηγών και άλλων επαγγελματιών του κλάδου αποτυπώθηκαν προβλήματα που δεν είναι θεωρητικά. Είναι ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων και, τελικά, την ποιότητα των υπηρεσιών που φτάνουν στον πολίτη.

Το μεγαλύτερο όμως στοίχημα βρίσκεται αλλού. Η Δυτική Μακεδονία έχει να αντιμετωπίσει πληθυσμιακή συρρίκνωση, μεγάλες αποστάσεις και ορεινούς οικισμούς, την ώρα που η ενεργειακή μετάβαση αλλάζει συνολικά τον οικονομικό και κοινωνικό χάρτη της περιοχής. Σε αυτές τις συνθήκες, η συγκοινωνία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με όρους οικονομικής αποδοτικότητας.

Ένα δρομολόγιο που μπορεί να φαίνεται «μη συμφέρον» σε έναν πίνακα κόστους ίσως είναι απολύτως απαραίτητο για έναν ηλικιωμένο κάτοικο ενός απομακρυσμένου χωριού. Μια σύγχρονη υπηρεσία μετακίνησης μπορεί να μην αποτελεί πολυτέλεια, αλλά προϋπόθεση για να παραμείνει ένας νέος άνθρωπος στον τόπο του.

Παράλληλα, η περιοχή που βρίσκεται στην καρδιά της ενεργειακής μετάβασης δεν γίνεται να συνεχίσει να συζητά για το μέλλον των μεταφορών με όρους του παρελθόντος. Χρειάζονται σύγχρονα, ασφαλή και φιλικότερα προς το περιβάλλον μέσα, αλλά και ένα δίκτυο που να σχεδιάζεται με βάση τις πραγματικές ανάγκες της περιφέρειας.

Οι συζητήσεις και οι συναντήσεις έχουν αξία όταν οδηγούν σε αποφάσεις. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι άλλη μία καταγραφή προβλημάτων. Είναι να υπάρξει ένα συγκοινωνιακό σχέδιο που θα λαμβάνει υπόψη ότι στη Δυτική Μακεδονία οι αποστάσεις, η δημογραφία και η ενεργειακή μετάβαση δημιουργούν διαφορετικές ανάγκες.

Αγγελική Βερόγκου