Για όσους δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί και δεν προσδοκούμε να αποκτήσουμε κοινωνικό status ή οικονομική επιφάνεια μέσω της πολιτικής η χθεσινή αντιπαράθεση των υποψηφίων περιφερειαρχών της Δυτικής Μακεδονίας αποτελεί την πραγματική αιτία της απαξίας της πολιτικής και της απομάκρυνσης των πολιτών από τα δημόσια πράγματα της περιοχής τους.
Με ευθύνη του νυν περιφερειάρχη η συζήτηση μετατράπηκε σε μια ρωμαϊκή αρένα λάσπης, κατηγοριών και απαξιωτικών χαρακτηρισμών με μοναδικό διακύβευμα να συσπειρωθεί το όποιο κομματικό ακροατήριο και να διασωθεί η τιμή και η υπόληψη του Κόμματος.
Με κεφαλαίο πάντα για να μπορούνε από πίσω του να κρύβονται οι μικροί και οι μοιραίοι αυτού του τόπου. Καταλαβαίνω τον πανικό ορισμένων και την αγωνία τους να γαντζωθούνε πάση θυσία στο άρμα της εξουσίας αλλά πλέον δεν μου καίγεται καρφάκι.
Όπως δεν καίγεται καρφάκι και στην πλειοψηφία των πολιτών αυτής της περιοχής που με πραγματική αγωνία βλέπουν την περιφέρεια τους να φθίνει σε όλα τα επίπεδα και την πολιτική της εκπροσώπηση να βρίσκεται σε ευθεία αναλογία με την κοινωνική παρακμή και τον οικονομικό μαρασμό.
Αν για κάτι είμαι περήφανος – ως προς την δημόσια παρουσία μου όλα αυτά τα χρόνια – είναι η σθεναρή και δημόσια αντίθεσή μου στις παρακμιακές αυτές καταστάσεις που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.
Και αν για κάτι συνεχίζω να είμαι περήφανος είναι που συστρατεύτηκα σε μια αυτοδιοικητική προσπάθεια με μοναδικό γνώμονα την αλλαγή του αυτοδιοικητικού σκηνικού και την μεταστροφή του κλίματος μιζέριας και εγκατάλειψης που όλα αυτά τα χρόνια καλλιεργήθηκε μεθοδικά από συγκεκριμένα άτομα και συγκεκριμένες πολιτικές νοοτροπίες. Προφανώς λοιπόν με τον Αμανατίδη.
Για να τελειώνουμε και να το πάρουμε πάλι από την αρχή…..